پنجاه و پنج سال پیش، صفیر رگبار گلوله فضای سرد دانشگاه تهران را درنوردید و سینه ی جنبش دانشجویی را آماج حمله قرار داد. سه آذر اهورایی در خون خود غلتیدند و سه قطره خون سرخ چهره ی دانشگاه را گلگون نمود. این پایان راه نبود (آن چنان که اندیشیده بودند)، راه تازه آغاز شد...
جنبش سربلند دانشجویی ایران از آن روز خون تازه ای در رگ های خود احساس نمود و دانشجوی آزادی خواه از آن پس اسوه ای یافت در راه مبارزه با «استعمار» و «استبداد» و مبارزه کرد تا به فتح مبین دست یافت. اما این هم پایان راه نبود...
پنجاه و پنج سال، سه شهید جنبش دانشجویی نماد مقاومت و استواری دانشجو بر آرمان های مقدس اش بوده اند و البته در این راه ایشان نه بی یاور و تنها، که همراه دیگر شهیدان جنبش، چون شهدای هجده تیر «عزت ابراهیم نژاد»، «اکبر محمدی» و... چراغ راه دانشجوی آزادی خواه بوده اند.
پنجاه و پنج سال هر زمان دانشجو صدای چکمه ی استعمار و استبداد را نزدیک گوش دانشگاه شنید، هم چون آن سه بزرگ مرد، به پا خاست و جان بر کف از آزادی اش دفاع کرد (چونان روزی که از استقلال اش در برابر بیگانه تا پای جان ایستاد.) هر بار نیز با رشادتی نو استعمار را راند و استبداد را تاراند.
اما پنجاه و سه سال برای پایان کم بوده و هست، زیرا که امروز هم چکمه پوشان چماق بر کف هم چنان سودای حضور می کنند. البته دیگر نه با لباس های قبل، که این بار با لباس های مبدل پای در دانشگاه می گذارند. اما با وجود تلاش ایشان برای حضور مخفیانه، گوش بیدار و ذهن آگاه دانشجوی آزادی خواه ایرانی، از هر تبار و طایفه، صدای گام های ایشان را به وضوح درک نموده و با تمامی توان در برابر دست اندازی شان به عرصه ی مقدس علم و اندیشه ایستاده است و هر روز با برملا کردن توطئه ای تازه، راه را بر نفوذ هر چه بیشتر ایشان می بندد.
فراکسیون مدرن انجمنهای اسلامی دانشجویان دانشگاههای فردوسی و علوم پزشکی مشهد نیز پا به پای تمامی دانشجویان آزادی خواه میهن سربلند، هوشیار و آگاه در برابر توطئه های دشمنان آزادی و انسانیت صف کشیده و تا آخرین نفس آماده ی دفاع از مرزهای دانشگاه در برابر هرگونه دست اندازی مهاجمان و چکمه پوشان استبداد است. ما در سالگرد شهادت آن سه شهید جاوید، هم چنان بر راه آنان در مبارزه با «استعمار» و «استبداد» و دفاع از «استقلال» و «آزادی» دانشجو، دانشگاه و میهن مان پای می فشریم، دست یاری تمامی دانشجویان آزاده و آزادی خواه را در تمامی نقاط کشور پهناورمان به گرمی می فشریم و به مستبدان تمامیت خواه هشدار می دهیم که هرگونه حرکتی برای ایجاد رخنه در صفوف به هم پیوسته ی مدافعان آزادی و حقوق راستین بشر، منجر به شکستی مفتضحانه برای ایشان و پاسخی دندان شکن از سوی دانشجویان خواهد بود.
به امید ایرانی پاک، آزاد و آباد
16/9/1387
